Jack Wouterse

Keefman
‘Wouterse overrompelend in monoloog Keefman.’ (de Volkskrant)

In een draaikolk van emoties neemt Jack Wouterse u mee naar de binnenwereld van een psychiatrisch patiënt, geeft de onmacht een stem, creëert empathie, afwijzing, boosheid, compassie en verdriet.

In de monoloog van Jan Arends uit de gelijknamige verhalenbundel spreekt psychiatrisch patiënt Keefman in een woedend relaas zijn zwijgende behandelende psychiater aan. Hij laat hem retorisch alle hoeken van de kamer zien, verwijt hem, én de wereld, elk denkbaar zuchtje tegenwind.

Keefman wil weg uit de inrichting aangezien hij niet gek is, maar zodra hij genezen wordt verklaard keert hij op een holletje terug omdat de buitenwereld een gekkenhuis blijkt. En net als je denkt dat hij tot een heldere zelfanalyse komt, neemt de rebel in hem het over, die elke nuance woedend vernietigt. Is Keefman een pathologisch geval waarvoor geen standaardtherapie te vinden is of is het een angstige man die uiteindelijk wel zijn weg naar de buitenwereld vindt?

'De man is werkelijk geniaal in het uitbeelden van een totale machteloosheid. Wat een innemende acteur! Hij raakt je, met zijn imposante lijf en ingetogen, soms uitgelaten spel, in wie hij is als personage Keefman. Daardoor maakt diens onmacht zich ook van jou meester. Zó spelen, kunnen alleen de hele groten.' (Friesch Dagblad)

Voor Jack Wouterse is het tweede keer dat hij Keefman speelt. Twintig jaar geleden deed hij de monoloog bij het Ro-theater. Het is totaal anders nu. In de herlezing van de tekst ontdekte Wouterse nieuwe lagen die passen bij deze tijd. Hij ziet in Keefman minder het ‘Ik tegen de rest van de wereld’, en meer de sociale eenzaamheid en het zoeken naar verbintenis. Het is ook afdalen in de diepe eenzaamheid van Keefmans binnenwereld. In het sobere, uitgezuiverde decor leggen camera's alles vast, willen controleren, willen beoordelen. Wat Keefmans brein niet lukt, zal de bewaking wel doen: een strakke structuur, controle, macht.

de pers over Keefman
Jan Arends, Alize Zandwijk en vooral Jack Wouterse vonden in deze Ro-enscenering een Keefman die ontroert, nergens larmoyant wordt en - dat geldt als grootste compliment - in zijn tragiek niet log maar licht en bovenal geestig is.’ (Trouw)

credits

tekst Jan Arends artistiek advies Alize Zandwijk, Herman Gilis en Anne Harbers