Diederik van Vleuten

Bouwjaar ’61
  • vr 1 mrt ’24
    20:15 uur - 21:50 uur
    grote zaal
  • De prijs is inclusief consumptie. Deze staat voor u klaar in de pauze, of na afloop wanneer er geen pauze is.

De kracht en betekenis van herinnering. Daarover gaat Diederiks vijfde solo. Hij vraagt zich af wat er, anno nu, over is van de verbazing, verwondering en bewondering van een ventje van bouwjaar ’61. Goed nieuws: meer dan genoeg om een avond mee te vullen.

Diederik was bijna acht jaar toen de eerste mensen landden op de maan. De korrelige beelden van astronauten in witte pakken maakten een onuitwisbare indruk. Net als de beelden en geluiden van Vietnam en Cambodja. En Toppop niet te vergeten. Zijn wereldbeeld werd in hoge mate bepaald door Asterix, Kuifje en de kennis uit de Kijk. En misschien is dat nog steeds wel zo.

Na jarenlang zijn voorouders in het theater tot leven te hebben gewekt gaat Diederik nu eindelijk zijn eigen verleden te lijf. Het jongetje van toen kijkt naar de wereld van nu. En andersom. Een halve eeuw terug in de tijd is voor meesterverteller Van Vleuten maar een kleine stap. Wat die kleine stap voor de mensheid betekent weten we na afloop.

'Diederik van Vleuten een geweldige verteller noemen is ondertussen een enorm cliché, maar niet voor niets.' (★★★★de Volkskrant)

'Van Vleuten schetst een prachtig portret van zijn vader, een man die onlosmakelijk verbonden is aan de Apollo 11-missie. Hij weeft deze geschiedenissen zo aan elkaar dat beiden aan kracht winnen: de wereldgeschiedenis wordt persoonlijker, zijn familiegeschiedenis wordt grootser.' (★★★★NRC)

'Diederik van Vleuten herdenkt zijn vader met geweldige reis naar de maan.' (Theaterkrant)

'In Bouwjaar ’61 toont Diederik van Vleuten zich weer een fantastische verteller.' (Parool)

De pers over Diederiks vorige programma Moedig voorwaarts:

Sublieme verteller Van Vleuten ontroert met ode aan zijn moeder.’ (★★★★NRC)

Van Vleuten pakt je bij de strot.’ (★★★★Dagblad van het Noorden)

De combinatie van souplesse en diepgang, historisch bewustzijn en persoonlijke levensherinneringen is Van Vleuten’s indringende theaterstijl.’ (Theaterkrant)

credits

foto Hessel Stuut