Sadettin K

Sadettin wilde een clownsvoorstelling maken. Na jaren waarin de actualiteit steeds weer zijn werk binnenstormde, was hij toe aan iets lichts. Geen grote maatschappelijke thema's. Geen verhitte discussies. Gewoon een voorstelling waarin hij kon spelen. Klooien. Lachen. Dat plan mislukte vrijwel meteen. Want hoe maak je een voorstelling die nergens over gaat in een tijd waarin alles ergens over gaat? 

En dan is er ook nog zijn dochter.
Ze is wit.

Door haar kijkt de wereld anders naar hem. Op het schoolplein. In de speeltuin. Op straat. Er gaan deuren open waarvan hij niet wist dat ze dicht waren. Niet omdat hij veranderd is, maar omdat de blik van anderen verandert. De witheid van zijn dochter straalt op hem af.

Maar zijn dochter zet hem met beide benen op de grond: 'Papa, jij bent niet wit, jij bent bruin.'

Sadettin: 'Ik kijk er enorm naar uit om met Jetse Batelaan te werken; na onze eerdere samenwerking (waarin we Kruistocht in Spijkerbroek bewerkten) heb ik er stiekem altijd van gedroomd om met hem iets nieuws te maken. Ik kan me geen betere regisseur dan Jetse voorstellen om Kameleon tot een onvergetelijke, vrolijke, maffe, ontroerende theateravond te maken. Zin in!'